Kita selalu nak bersyukur kalau kita diberi benda yang baharu dan kita lupa bahawasanya apa yang ada pada kita ini suatu nikmat yang besar.Satu hamba Allah,yang patah kaki nya.yang dia tidak pernah pun sebut,dulu barangkali tidak pernah teringat tentang nikmat kaki yang setiap hari dia pijak.Tetapi pada satu hari dia sakit kaki.Dia kata,"Ya Allah bagilah balik kaki aku,sembuhkanlah balik".Dia tahu besarnya nikmat kaki,nikmat tangan,nikmat sihat.Kata Hamka,"Yang ada ini sudah harapan kita".yang kita ada ini harapan kita.Tetapi insan bukan salah untuk kita mengharabkan yang belum ada,tetapi jangan lupa yang masih ada dan telah ada ini. Besyukurlah wahai diri Sebab itu sebahagian para sarjana menyebut.syukur kadang kala lebih tinggi makamnya daripada sabar.Tetapi ramai orang terpaksa sabar,tetapi belum tentu orang yang dapat nikmat itu bersyukur. Bila dia susah kita nk kata apa,"sabar je la,nak buat apa".tetapi untuk jadikan orang yang memiliki harta s...